بررسی آبشستگی در اطراف آبشکن ترکیبی بسته و باز و مقایسه آن با آبشکن نفوذناپذیر در قوس 90 درجه
کد مقاله : 1326-IHA
نویسندگان:
مهرنوش نجف زاده *1، محمود کاشفی پور2، محمود شفاعی بجستان3
1دانشجو_دانشگاه شهید چمران اهواز
2عضو هیئت علمی، گروه سازه های آبی،دانشکده علوم آب،دانشگاه شهید چمران اهواز
3عضو هیئت علمی،گروه سازه های آبی،دانشکده علوم آب،دانشگاه شهید چمران اهواز
چکیده مقاله:
یکی از روش های حفاظت سواحل استفاده از آبشکن می باشد.آبشکن ها سازه های متقاطع یا عرضی هستند که در رودخانه ها به منظور ساماندهی رودخانه ها شامل حفاظت دیواره های رودخانه در برابر فرسایش، توسعه طبیعی کناره رودخانه در طرح اصلاح مسیر، حفاظت های خاص و موضعی سازه های جانبی، کشتیرانی و احیاء سامانه زیست آبی رودخانه احداث می گردند. آبشکن ترکیبی بسته و باز مانند سازه باندال لایک ترکیبی از آبشکن نفوذپذیر و نفوذناپذیر است که بخش نفوذپذیر در کنار بخش نفوذپذیر قرار می گیرد. در این پژوهش به بررسی آبشستگی در اطراف آبشکن ترکیبی بسته و باز با نفوذپذیری 33 درصد و مقایسه آن با آبشکن نفوذناپذیر پرداخته شد. بدین منظور از آبشکن ترکیبی بسته و باز با 33 درصد نفوذپذیری و آبشکن نفوذناپذیر به ازاء طول مؤثر 20 درصد عرض مجرا (14 سانتیمتر) و در شرایط هیدرولیکی اعداد فرود 0/27، 0/30، 0/33 و 0/36 و عمق ثابت 10 سانتیمتر در شرایط آب زلال و غیرمستغرق در فلومی با قوس ملایم 90 درجه استفاده شد. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که با افزایش عدد فرود جریان، حداکثر عمق آبشستگی بی بعد در تمامی آزمایشات افزایش یافت. همچنین حداکثر عمق آبشستگی در اطراف آبشکن ترکیبی بسته و باز 40/03 درصد کمتر از آبشکن نفوذناپذیر بدست آمد و آبشکن ترکیبی بسته و باز در مقایسه با آبشکن نفوذناپذیر به مراتب تأثیر بهتری در کنترل آبشستگی در قوس دارد.
کلیدواژه ها:
آبشکن نفوذناپذیر، آبشکن ترکیبی بسته و باز، درصد نفوذپذیری، آبشستگی، قوس 90 درجه
وضعیت : مقاله پذیرفته شده است